Maandag 28 september.

Fijne plek hadden deze nacht. Na dat gisteren de laatste visser verdwenen was stonden we in alle rust alleen de rest van de avond en nacht. Doodstil en pikkiedonker.

Vanochtend tijdens de ochtendwandeling met Wall, zie je ons staan in de verte.

We gaan naar Erfurt zo'n 20 km verder op, daar heb je een bebouwde brug over meerdere kleine riviertjes die door de stad stromen, dat lijkt ons wel leuk om even te gaan bekijken.

Tussen de huizen door, dus op de brug loopt gewoon een winkelstraat met werkelijk ontzettende leuke kunstzinnige winkels.

Het is echt een bijzonder leuke stad Erfurt. Waterrijk, heerlijk rustig en der Altstadt is autovrij. 
We hebben maar voor een uurtje parkeergeld betaald dus lopen weer terug naar de parking, want we willen vandaag ook nog Weimar bezoeken. Weimar is een stad die  generaties lang kustenaars heeft geïnspireerd zegt mijn Chat GTP...van Goethe en Schiller tot Bauhaus en Bach. Kortom, hier willen wij wel een kijkje nemen. Zal je weer zien dat wij Erfurt eigenlijk veel leuker vonden.

Maar we eten een heerlijk Thaise schotel op een schaduwrijk terras, want het is warm en ook benauwd en dat voor eind september.

Goethe en Schiller, de kunstenaars die hier woonden. Hun huizen zijn te bezoeken, maar ik heb genoeg gelopen vandaag en wil naar de bus, boodschappen doen en een camping zoeken voor de nacht.

Ron met z'n nieuwe kort en pittig kapsel.
We vinden zo'n 15 kilometer verder een leuke kleine camping. Straks heerlijk uitgebreid badderen, daar knapt een mens van op. Morgen gaan we wat kilometers maken en hopen we Tsjechië in te rijden.

Dinsdag 29 september.

Gisterenavond de serie Half Man uitgekeken en daar waren we toch wel even stil van. Geweldig, maar rauw en je krijgt er pijn je buik van, dus kijken op eigen risico. We gaan rijden naar Tsjechië, bestellen een E-vignet online en na het middaguur slaan we van de snelweg af op zoek naar een mooie plek om te slapen en om een middagwandeling te maken. Ik heb echt het streven om meer dan 10.000 stappen te zetten per dag, maar er zaten een paar dagen in het begin van de reis , dat ik het niet haalde. Dat kan niet, dus verplicht wandelen vanmiddag.
We vinden een bijzonder mooie plek via P4N in een bos zo'n 14 kilometer over de grens in Tsjechïe, vlakbij de plaats Telnice

We staan tot nu toe alleen hier , met zo nu langskomende paddestoelenplukkers met een rieten mandje. Tis lekker fris hier met een zonnetje.

We zien op komoot dat je vanaf hier naar een klein meertje kan lopen, wel stond erbij dat het rondom het meertje een nudistenplek was. Wij verwachten niemand met dit frisse windje, maar toch lagen er een paar mannen in Adamskostuum, dus wij onze route maar wat aangepast.....staat zo gluurderig als je er voorbij komt lopen met de camera om je nek.

Woensdag 30 september.

Als een blok geslapen vannacht. Wallemans die doorgaans elke nacht op bed springt en tussen in slaapt, kukelde vannacht tijdens zijn sprong achteruit van het bed af, de ziel.

Okay, we zijn in Tsjechië...een paar jaar terug al eerder geweest en is ons toen ontzettend goed bevallen. Nu heb ik nog wat bezienswaardigheden gepland onderweg maar verder laten we Tsjechië voor wat het is. Vandaag rijden we naar Amerika Vèlka, dat noemen ze de Grand Canyon van Tsjechië, maar dat moet je natuurlijk met een korreltje zout nemen. Het is een oude kalksteengroeve die ooit nog met de hand is uitgehakt, wat natuurlijk alle respect verdiend. Helaas mag je niet meer beneden in de groeve lopen en tijdens onze rondwandeling vanmiddag blijkt dat bijna alles met kabels afgezet is, zodat je nog maar op enkele toegewezen plekken de canyon in kan kijken.Zal niet voor niks zijn, er zal best weleens iemand de diepe kloof ingekukeld zijn

Onderweg genieten we ergens een pizza....alhoewel genieten? Een matige pizza was het, en ineens bedenk ik weer wat ik een paar jaar terug het enige minpuntje vond van dit land. Het eten...

We bleken door een misverstand helemaal zonder water te zitten gisteren, dus vanochtend eerst op zoek naar een plek om water in  te nemen. Wat we eigenlijk nooit doen is water in nemen bij een bron, nu wel, en waarom ook niet eigenlijk.

De canyon..

Hier op de grote parking bij Amerika Vèlka mag je ook overnachten, dat doen we dan ook. Wat we morgen doen?  We moeten nog 4 landen door voordat we in Turkije zijn....gaan we voortmaken of doen we rustig aan? Even bestuursoverleg vanavond.

Laatste plaatje van de kloof met zonsondergang.

Donderdag 1 oktober.

Gisteren begin van de avond kwam er een Duitse buscamper pal naast ons staan, nog geen meter er tussen. Maakt ons niet uit want we wilden toch al naar binnen gaan, maar wat bezielt mensen om op zo immens grote parkeerplaats pal op je buren te gaan staan? Voelt wellicht veiliger? Okay, het bestuursoverleg heeft opgeleverd dat we nog naar de Tsjechische stad Brno willen, maar daarvoor ook nog een stop willen maken om een OA-dingetje (Atlas Obscura) te bezoeken halverwege Praag en Brno. Dit betreft een plek die "het Nationaal monument van het Afluisteren" heet. Zo rond 2005 zijn hier door een kunstenaar en wat steenhouwers reliëfs uitgehakt in kalksteengroeves als monument tegen, ik citeer:' een monument tegen spionage, totalitaire regimes en het verlies van privacy'. Vervolgens loopt er een wandelroute langs een Oor, Ogen en een Mond. We vinden als snel de ogen, maar de rest niet, staat ook heel onduidelijk aangegeven. Laat maar dan....en we vinden wel een geweldige p4n plek aan een watertje en ook nog heerlijk rustig...maar ik kan het toch niet uitstaan dat we het Oor en de Mond niet hebben kunnen vinden. Dus zoals altijd is AI (Gemeni) weer mijn redding, dus na de middagmaaltijd gaan we alsnog op pad.

De ogen.

Het oor...

en de mond...

Best nog een pittige wandeling en zoals zo vaak had ik weer geen wandelstok bij me en ook Ron liep te banjeren op zijn teva-sandalen, maar toch een geweldig leuke wandeling.

Het harig heerschap vermaakte zich ook prima.

We hadden eigenlijk boodschappen moeten doen, maar bang om ons mooie plekje weg te geven fabriceren we een soort kliekjesmaaltijd met alles wat (nog) voorradig was in de koelkast. Je wordt creatief in de camper..

In de verte ons prachtige P4N plekje voor de nacht.

Uiteindelijk staan we niet meer alleen , een Frans gezin met een grote camper is bij ons komen staan. Geeft niet, we gunnen iedereen zo'n mooie plek...en moet ook even gezegd worden; wat een heerlijke rustige lieve en niet dreinende kinderen hebben die Fransen.

Vrijdag 2 oktober.

Vertrokken van ons prachtige idyllische plekje richting Brno. Dit is de 2de grote stad van Tsjechië na Praag. Er ligt ook een camperplaats met alle mogelijke voorzieningen vlakbij het centrum, die moet het worden dus, want het is allemaal weer hard nodig. Aangekomen op de camperplaats zien we dit bord voor de ingang.

Nou breekt mijn klomp. Verboden voor Ieren! Als er een volk zachtaardig en vriendelijk is zijn het in mijn ogen de Ieren wel. Natuurlijk roep ik ChatGTP er bij, hier moet ik meer van weten. Wat blijkt, ze bedoelen hier dus de Ierse Travellers mee, die nog wel eens geneigd zijn met grote groepen te komen en heel erg lang te blijven staan. De camperplaats is groot en lelijk maar van alle gemakken voorzien. We hebben honger dus gaan lopen naar het centrum van Brno. We hebben ons een beetje verkeken op de afstand want pas na 5 kilometer kwamen we puffend van de benauwde warmte in het centrum aan. Wat gegeten op een terras, matig weer helaas. Daarna nog een rondje centrum gelopen, maar op één of andere manier kon de stad ons niet zo bekoren. We weten van 2 jaar terug hoe ontzettend mooi sommige steden in Tsjechië zijn. Brno is niet lelijk, maar ook niet bijzonder mooi. Ondertussen loop ik sjokkend van moeheid door de stad....en we moeten nog zo'n roteind terug, waar van het laatste deel naar de camperplaats ook nog een lange steigende weg is. Ik verman mezelf en we starten de terugtocht. Niet schelden, niet schelden, wees flink, wees flink. Ik moet ook nog ontzettend plassen...kortom, dolgelukkig toen we aankwamen op de camperplaats.

Zaterdag 3 oktober.

Weer als een blok geslapen. Heerlijk gewoon. Nadat we alles geleegd en ingenomen hebben wat nodig was zijn we gaan rijden richting Slowakije. Besluit was gisteren tijdens ons dagelijks overleg dat we een rustig plekje gaan zoeken , wat gaan BBQen, gaan lezen en verder helemaal niks vandaag. Je moet je brein tussendoor wat rust gunnen, want we gaan tenslotte nog een heleboel mooie dingen zien, althans daar gaan we van uit.
Zo'n 10 kilometer na de Slowaakse grens vinden zo'n plekje. Rondom een klein meertje. We staan hier niet alleen, maar genoeg ruimte voor alle campers, tentjes en ook caravans die hier wild staan. Voornamelijk vissers.

Je gaat het niet geloven, maar net als ik klaar ben met bovenstaand filmpje maken bedacht Wally dat hij best eens kennis kon gaan maken met alle vissers hier rondom het meertje. W.s rook hij van verre al dat daar gegeten werd en daar moet meneer bij zijn natuurlijk. Het heeft me zoveel moeite en frustratie gekost om dat pokkejong weer te pakken te krijgen. I am so sorry for my dog, excuse me, sorry, sorry....gelukkig reageerde iedereen vriendelijk. En ik vraag me voor de zoveelste keer af of ik nou wel geschikt ben als hondenopvoeder..
Maar, okay we bbqen buiten, drinken een heerlijke rode Tsjechische wijn en ik kom weer tot mezelf. Wally is timide, die voelt hoe boos ik ben, en dat vind ik dan weer zielig. Ik ga voortaan beter opletten, om dit soort situaties voor te zijn.

Zondag 4 oktober.

Weer als een blok geslapen. Gisterenavond even huwelijkse strijd. Man wil naar de hoofdstad van Slowakije, Bratislava....ik heb al even genoeg steden gezien, maar ja volgens het ons toegepaste poldermodel gaan we vroeg in de ochtend naar een AO plekje, dat mijn keus is, en daarna gaan we alsnog Bratislava in.

Het atlas Obscura plekje is weer een bijzondere. Een man die schroot verzamelde, besloot eens te proberen een beer van al dat schroot in elkaar te knutselen. Dat lukt, dus maakt hij nog meer dieren en objecten. Hij kreeg zo de smaak te pakken dat hij nu een ontzettend geinig klein park helemaal vol heeft staan. Gratis entrée...maar donatie is gewenst. 

Ik heb geloof ik wel meer dan 100 foto's gemaakt.

En dan op naar Bratislava. We vinden een (krappe) parkeerplek vlakbij het centrum. Nog even billenknijpwerk voor Ron die hem met een zeer nauwkeurige precisie in moest parkeren, maar hij staat. Bratislava heeft een klein oud centrum dat helemaal autovrij is. En ik vond het zowaar leuk, ondanks de drukte. Het eerste wat ik gedaan heb is een kaarsje branden in de grote kerk voor mijn moeder, die vandaag precies 25 jaar geleden uit het leven stapte. Er was net een dienst bezig met mooi gezang, en dan schiet ik na al die jaren weer helemaal vol.

Weer groepen toeristen met gidsen met een vlag voorop. Het wordt bijna een vertrouwd beeld bij elke bezienswaardigheid tegenwoordig. Toch een bijzonder leuke sfeer in de stad, had iets deftigs, mooie restaurants, stijlvollle bewoners.

Zie je de drukte...

Ik neem toch aan dat die mondenafdrukken een grapje zijn, en niet dat Sylvester Stallone e.a daar op hun platte bek gelegen hebben.

We hebben honger en vleien ons neer op een mooi terras met een Italiaanse keuken, en die bevalt ons. We eten echt heerlijk.

Rauwe gemarineerde zeebaars en een heerlijke saffraan-risotto met garnalen.

We gaan terug naar de parking en besluiten zo'n 15 km verderop een P4N plekje te gaan bemachtigen aan....jawel, die schone blauwe Donau.

Weer een prachtplek. W.s gaan we vanavond een fikkie stoken hier.

Ik denk dat we morgen Hongarije induiken. Het rare is dat ik me nooit verdiept heb in Hongarije, behalve dan het laatste nieuws van de machtswisseling hier. Het trekt me ook niet echt, maar om er nou zomaar doorheen te jakkeren..? We kijken wel.

Tot volgende week mensen..