Vrijdag 17 april.

Je kent het wel...vlak voor vertrek de reservesleutels kwijt zijn, de huissleutels en nog veel meer. Gisteren was ik bij de dierenarts met Wally voor zijn wormpil en daar bleek ook nog dat de assistente zijn rabiesvaccinatie niet goed genoteerd had in zijn paspoort een tijdje terug. Dit is verzegeld en geplastificeerd dus niet meer te herstellen. Onze dierenarts die zelf uit de UK komt weet als geen ander hoe lastig ze kunnen zijn bij de grens als de boel niet klopt voor de hond, dus zij handmatig een briefje gemaakt met melding van de fout. Baal ik van joh...geen zin in gedoe bij de grens. We hebben zelfs al een Plan B verzonnen mochten we de grens niet over komen. Maar okay, we vertrekken onze gebruikelijke tijd en dat is 10 uur exact. We stoppen in Eeklo België, eten ergens een pizza en gaan weer door.

Het is nu trouwens zondag de 19de dat ik dit schrijf, dus ik moet ook goed nadenken. 

We komen ruim op tijd in Duinkerken aan en rijden eerst naar Loon-Plage om the Wall even goed te laten rennen en poepen, want op de ferry is dat allemaal heel beperkt uiteraard. Nou, rennen doet meneer wel, maar poepen ho maar.

Je moet zo'n 3 uur van tevoren aanwezig zijn bij de ferry. Ik ben daar altijd strikt in, Ron zegt altijd; 'je mag ook wel mee als je een uur van tevoren aanwezig bent hoor'. Dat is zo w.s, maar zo werkt het niet in mijn hoofd. Bij de douane gaan we met Wally het hok in, geven ook zijn paspoort af en vervolgens gaat de man naar achteren en zegt dat alles goed is. Wally zijn chip werd zelfs niet afgelezen. Okay, dit ging goed, nu nog even afwachten in Ierland zelf.
Okay, ruim op tijd dus. Het inschepen gaat voorspoedig, onze Pet-friendly cabin is prima gelegen vlak naar de uitgang voor het dek waar Wally mag poepen en een plasje doen. De man van de receptie had ons al gezegd dat we overal op het dek mochten lopen met Wall en ook binnen, behalve in het restaurant. Normaal is dit w.s niet zo vrij, maar hij is de enige hond aan boord en het is sowieso niet druk op de boot. Zo'n 4 campers, wat gewone auto's en verder allemaal vrachtvervoer. Ach we hebben ons best vermaakt die 24 uur varen. De zon schijnt, we zitten lekker buiten, of in de lounge. We eten om en om in het restaurant. Het is niet de meest luxe ferryboot, eigenlijk was het altijd alleen voor vrachtvervoer, maar prima verder. Heel vriendelijk allemaal. Bed is wel klote, maar we zijn kapot en slapen redelijk.
We komen op tijd in Ierland aan, rijden weer langs de douane, maar die was niet geinteresseerd in Wall zijn paspoort. Stukje verder zagen we de Pet-Control, maar die leek al dicht....dus voor niks zorgen gemaakt. Het is 21 uur, nog net niet donker en we gaan gelijk op zoek naar een slaapplek. Veel hoogteverboden hier maar een kwartier noordelijk rijden  vinden we een parkeerplek aan zee. We brengen de nacht daardoor met nog een camper. Wally gelijk weer even laten rennen aan zee...en die heeft dan na 36 uur eindelijk weer gepoept. Ik ook een zorg minder. Ik had er w.s meer pijn in mijn buik van dan hij.

Onze cabine, met zeezicht.

Het stormt niet, maar toch is er flinke deining. Soms kan je je met moeite staande houden.

Het ventje kroelt ook met iedereen.

Zondag 19 april.

We hebben een rustige nacht. Ik loop nog even met Wallemans over het strand en we vertrekken naar een Atlas Obscuradingetje dat hier in de buurt ligt. We reizen overigens met de klok mee en willen straks wat verder westelijk de Wild Atlantic Way op pakken. Voorlopig doen we langs de zuidkust wat Atlas Obscuradingetjes en dingen uit de Capitoolgids die wel leuk lijken. De zon schijnt heerlijk....on-Iers weer. 

We rijden naar het Shell Cottage bij Cullenstown. Ontworpen door de oud bewoner, z'n levenswerk. Mooie plek en prachtig bewerkte cottage met allerlei schelpen.

We lopen er een rondje. Heel opvallend is dat bijna elke Ier die je tegenkomt een praatje met je maakt. Over het weer, over de hond. Zó ontzettend vriendelijk, opvallend gewoon.

Het is zulk heerlijk weer dat we een plek gaan zoeken om ons te installeren. Om te koken, te relaxen en te slapen. We rijden een schiereiland op genaamd Hook, want daar had ik een paar aardige P4N plekjes gezien. Nou dat viel tegen, niet de plekjes, maar de drukte. Allemaal bezet. Het is natuurlijk zondag en stralend weer, dus ook de Ieren zijn op pad. Dan maar wat anders verzinnen en nu op een camperplaats in Ramstown genaamd The Norman View. Mooie plek, met zicht op zee. Ik maak een pan met bami goreng, we zitten lekker in de zon. Iedereen heeft hier een hond en er is speciaal omheind speelveld gemaakt voor de honden. Ik ga nu weer in de zon zitten buiten en tot volgende week zondag, bij leven en welzijn.