Maandag 1 december.

Goed geslapen, maar wat een gedoe gisterenavond hier met dat douchen in het donker. De doucheruimte werd automatisch verlicht en na elke minuut moest ik de douchecabine uit met m'n ingezeepte blote kont, om het licht weer aan te krijgen. Helemaal ingesopt en mijn haar in de shampoo en toen stopte het warme water er ook nog mee, dus koud alles uitgespoeld. Ja, het leven kan wel eens wat tegen zitten.

We zijn zo'n 15 kilometer van de slaapplek gaan wandelen, 'Cerro del Cautivo' in de Tabernaswoestijn. Bijna onwerkelijk mooi deze wandeling.

Hoe moet dat nou zijn voor een hond? Elke ochtend wakker worden op een andere plek, en dan wandelen...dan weer aan zee, dan weer in de woestijn? Wally lijkt er geen last van te hebben. Wel houdt hij zicht strikt aan zijn ritueeltjes in de camper, dat is zijn houvast dan, denk ik.

Ik meen, maar weet het niet helemaal zeker, dat de film Laurence off Arabia hier is opgenomen. 

Hier boven een video die veel te lang is, maar ik vind 'm zo mooi, dus plaats ik het gewoon. Gemaakt met de drone die mij volgt.

Het was een geweldig mooie wandeling en heel goed te doen, een paar kleine enge stukjes waar het leek alsof het pad weg geslagen was, maar bijna geen gekerm van mij...dus een makkie.
We gaan rijden richting Sierra Nevada, niet echt er helemaal er in, want geen zin in sneeuw en gedoe met sneeuwkettingen en zo..
Een beetje ten zuiden van de Nevada willen we rijden, maar eerst boodschappen doen en ergens wat eten...dat valt beiden niet mee. De navigatie stuurt ons weer stadjes en dorpjes in waar we met de bus amper doorheen kunnen....dan maar een P4N plekje zoeken en zelf koken met wat er nog in de koelkast ligt.

We vinden een mooie plek en maken, zoals Ron het noemt, 'cowboy-voedsel', past goed bij de omgeving en meestal is dat dan een eenpansgerecht met bonen, groente en een blik tonijn, of gedroogde ham er door....net zoals de cowboys in westerns altijd eten. Eenvoudig doch voedzaam..

Het is weer een mooie plek waar we staan. We blijven hier vannacht.

Dinsdag 2 december.

Slecht geslapen, Ron ook...aan de drukte kan het niet gelegen hebben want het was doodstil hier.
We gaan rijden zonder een echt plan. Ik had gedacht om een weg ten zuiden van de Sierra Nevada te rijden en dan ook nog zicht te hebben op de besneeuwde hoge bergtoppen, maar dat viel wat tegen. Wat niet weg neemt dat dit weer een prachtige rit was.

Nou, een glimpje dan van een sneeuwtop..

We rijden naar de wat grotere plaats Orgiva en banjeren daar wat rond....maar het kan ons beiden niet bekoren. Het stadje is druk met verkeer, heeft niet bepaald een bijzonder of charmant centrum. Is bekend om de grote hippie-kolonie die hier verderop huist. Honderden hippies vanuit de hele wereld verzamelen zich daar, in tenten, oude bussen . Het stadje Orviga ademt ook een beetje die sfeer, uiteraard heel veel bio-winkels en er lopen heel veel van die vrije paradijsvogels. Toch waren we blij dat we er weg waren, een nare koude wind en op één of andere manier stond het stadje ons niet aan en dat heeft niets met die hippies te maken, want ik voel mezelf ook vaak een oude hippie.

Mooi beeld in het stadje. Geen idee wie het was, maar wij vonden hem op Ginger Baker, de legendarische drummer van Cream lijken.
We rijden verder op zoek naar een restaurant en vinden er één die open is. Met een dame in de bediening die echt bloedchagrijnig is. Het werd ons bijna kwalijk genomen dat we wat bestelde. Zo erg, dat het ook gewoon weer grappig was...ze leek nog op Inez Weski ook.

Ron raakt in gesprek met 2 Limburgse motorrijders die naast ons zitten, dus het bekende praatje van Pk,s, cilinders, merken, rijden in de bergen e.d, en terwijl zit Wally te kroelen met een Duitse buurvrouw, dus ik ben even op mijzelf.
Het eten was ook niet om over naar huis te schrijven. We gaan op zoek naar een P4N plekje voor de avond en nacht, maar dat valt niet mee . Of te veel rommel, of te dicht op de grote weg...of al bezet. We rijden door naar de kust bij Almunécar en vinden daar zowaar plek op een echte camperplaats. We moeten straks even een bestuursvergadering inplannen en even goed gaan nadenken wat we nou nog allemaal willen zien hier aan de zuidkust/kant van Spanje.

Woensdag 3 december.

Nou gisterenavond was het nog even geven en nemen met Ron en mij. Ron wil graag de kustroute hier volgen en kijken in Marbella, Torremolinos, Benamaldena en noem maar op. Ik hoef dit niet zo nodig te zien, maar wat doe je in een polderhuwelijk? Waar er natuurlijk maar één de baas is. :-) . Ik wil liever het binnenland weer in en naar El Torcal de Antequera. We doen het laatste en gaan morgen weer terug naar de kust om Ron zijn zin te doen. Democratisch opgelost dus.

De route naar El Torcal is weer fantastisch.

El Torcal is een gebied met hele grillige rotsformaties, gevormd door eeuwenlange erosie. Heel bijzonder als het het op de foto's bekijkt....alleen toen wij er aan kwamen was het mistig, winderig en snijdend koud. We laten ons niet weerhouden en gaan toch een wandeling doen,  gewapend met winterjassen, handschoenen aan en sjaals om.

Het heeft vannacht flink geregend, alles was hier spekglad en het was bijna niet te doen. Ik stond echt met knikkende knieën en durfde soms geen stap meer te zetten. We zijn terug gekeerd, Hartstikke jammer, want het moet er zo mooi zijn.

Echt heel jammer. We rijden het gebied weer uit en direct schijnt de zon weer. We stoppen bij een stuwmeer en gaan ergens wat eten. De dame van de bediening gaf al aan dat de keus zeer beperkt was. 'Tomatas, lomo en croquettas.....nou doet u dat dan maar signora.' Hoe simpel het ook was, het smaakte heerlijk. Supermals smaakvol vlees, heerlijke tomaten  en heerlijke eigengemaakte kroketten.

We besluiten hier in de buurt een P4N plekje te zoeken en vinden er weer één...geweldig zo mooi. We staan hier met nog een Nederlandse camper, er is leven in dat ding, maar de mensen zitten binnen en laten zich niet zien. We zitten nog even buiten, lezen wat, drinken wat en genieten nog even van de zon. Ik zit me mentaal voor te bereiden op morgen, Ron zijn poldermodeldag aan de Costa del Sol. Zal je altijd zien dat juist ik het weer leuk vind.

Donderdag 4 december.

Vanochtend vertrokken van dit mooie plekje. Er waren vannacht nog meer busjes bij komen staan met jonge paradijsvogels, zo noem ik ze maar, Opvallend was dat ze vanochtend om en om met hun wc-rol de bosjes indoken. Heb ik daar nou een mening over? Enerzijds denk ik....poep in een plastic zak en gooi het later weg, anderzijds is het wel milieuvriendelijker om in de natuur te poepen dan zoals wij met die chemische troep in onze toilet. Ben alleen zo bang dat de bewoners hier in de omgeving er op een gegeven moment klaar mee zijn, met dat gepoep overal, want het stikt hier van de bussies met paradijsvogels.
Okay, op naar Torremolinos en we konden gewoon aan de boulevard parkeren. Wat gelopen en ook naar het oude gedeelte van Torremolinos. Best leuk, maar op één of ander manier zag je ook veel verval en verpaupering daar. We lopen weer terug naar de bus en besluiten naar Marbella te rijden, zo'n beetje de tegenhanger van Torremolinos. Veel nieuw geld daar, dus veel botox, grote jachten en bling, bling....althans dat is niet mijn eigen ervaring want we hebben wel een uur rond gereden zonder een parkeerplek te vinden. Wat een grote stad was dat, en ik maar denken dat het een vissersstadje was met witgekalkte huisjes. Nee dus. Heel heel erg camperonvriendelijk daar, dus maar weer vertrokken. Uiteindelijk vinden we een parkeerplek zo’n 2 stadjes verder in San Pedro de Alcantara. Doet hier nog behoorlijk Spaans aan en dat is leuk. We eten ergens een pizza en zijn het ineens spuugzat hier aan de kust, dus het binnenland weer in richting Ronda....maar nu eerst een P4N plekje gezocht. Het miezert, het is mistig...maar ik geloof dat we wel op een aardige plek staan. Ron doet een tukkie, en ik werk mijn website bij.

Collage van het oude gedeelte van Torremolinos.

Vrijdag 5 december.

Nu ik hierboven de datum in tik, besef ik dat het St Nicolaas is vandaag, is me helemaal ontgaan hier in Spanje.
We blijken vannacht op een helicopterplatform geslapen te hebben. Goed dat ik het niet door had, anders had Ron de bus weer moeten starten om elders te gaan staan.
We zitten in dubio, de bedoeling was naar Ronda te rijden en daar ga je toch voornamelijk heen om het uitzicht naar de stad, de brug via de kloof te bekijken, en laat het nou regenen en erg mistig zijn, dus eigenlijk zonde van de rit. We besluiten naar het plaatsje Júzcar te rijden. Ik vertel tussen de foto's wel de geschiedenis.

Júzcar, ook wel het smurfendorp genoemd. In 2011 werd hier een 3D film opgenomen over de smurfen. Met toestemming van de bewoners werd het hele dorp blauw geverfd, met als belofte van de filmmaatschappij dat het dorp weer terug in de oude staat geverfd zou worden na de opnames. De bewoners zagen echter wel toekomst in hun nieuwe blauwe dorp en hebben er een toeristische attractie van gemaakt, vooral gericht op kinderen, maar voor deze 2 oudere jongeren toch ook erg leuk.

Zo nu even genoeg blauw...
We rijden naar de volgende bestemming en dat is Setenil de las Bodegas. Het regent en we besluiten in de buurt van Setenil op een camping te gaan staan, morgen wordt het weer beter en dan gaan we het stadje bezoeken. Nu eerst, wassen, drogen, rondje hondje en beetje lezen, internetten. Spiksplinternieuwe camping is dit, alles strak en goed verzorgd...doch wat sfeerloos en dat kan ook door het weer komen.
We kijken in de avonduren naar een bijzondere Franse serie,'Les papillons noir', moest er even inkomen, maar genieten.

Zaterdag 6 december.

Het verbaasde me gisteren al dat er nog maar één vrij plekje was op de camping, terwijl het verder helemaal leeg was. Gedurende de avond raakte het bomvol met Spanjaarden. Een drukte van jewelste ineens...tot diep in de nacht lachen, hard praten, gillende kinderen...maar okay, wij zijn hier te gast dus niet mekkeren. Vanochtend gaan lopen naar de stad hier....en druk, druk met uiteraard Aziaten, maar ook weer veel Spanjaarden. Net even opgezocht en blijkt het vandaag en morgen 'Dia de la Constitucion' te zijn en dat wordt hier gevierd met een lang vrij weekend, dus vandaar. Betekent overigens dat de dag van de hervormingen wordt gevierd, het begin van de democratie en einde van de dictatuur, van Franco neem ik aan. Het stadje dat zich begeeft in een kloof en uitgesleten rivierbedding is prachtig en bijzonder...maar voor mij te druk. Een vroege maandagochtendwandeling was beter geweest.

Opvallend is weer dat als je je maar even buiten de terrassen en souvernierswinkeltjes begeeft , de rust al snel weer wederkeert.

Zie je...even weg van de drukte en gelijk stukken mooier. Ik doe mezelf echt tekort met die afkeer van toeristenmassa's. Ron kan daar beter doorheen kijken. Als je bepaalde dingen wilt zien, dan ontkom je gewoon niet aan massa-toerisme.

We gaan ergens wat eten, al blij dat we ergens een plek vinden op al die overvolle terrassen. We eten matig en lopen weer terug naar de camping.

Ook daar een drukte van jewelste, maar wel héél Spaans en gezellig. Groepen vrouwen die met elkaar aan het zingen zijn en er wordt wat afgegrild op de BBQ.

Onderweg naar de camping, skelet van een uitgebloeide bloem.

Ik maak al heel deze reis foto's met mijn nieuwe mobiel, en hoewel ik best tevreden ben, soms toch ook weer niet. Ik vind de foto's vaak wat onnatuurlijk. Helaas was mijn compactcamera van Canon tòch niet zo goed hersteld van zijn schade vorig jaar (glas wijn over de camera...what else) als ik dacht. Op bepaalde lensstanden stelt hij niet meer scherp, en de lamellen sluiten en openen niet goed. Dus....en ik durf het bijna niet te zeggen, maar doe het toch, als we thuis zijn ga ik toch weer een nieuwe camera aanschaffen. Geen spiegelreflex, maar een compacte Canon met spiegelreflex-aspiraties en die is alleen nog maar 2dehands te krijgen voor best veel geld, maar ik zweer bij Canon, oftewel ik ben vertrouwd met Canon. Okay, genoeg geluld nu...

Zondag 7 december.

Vanochtend na dat we alle noodzakelijke inneem en uitlaat dingen gedaan hadden zijn we gaan rijden richting Ronda. Het is prachtig helder weer dus goede keus van ons geweest om Ronda een paar dagen terug over te slaan. Denk nou maar niet dat je makkelijk een parkeerplek vindt in Ronda met een camper en al helemaal niet op een zondag en met een feestweekend...maar het lukt ons toch op een redelijke loopafstand van de plek waar we naar toe wilden. Ik had al zoiets, tijdens het zoeken naar een parkeerplek, 'laat maar dat Ronda'. Ben blij dat we nog even doorgezet hebben, want Ronda is echt prachtig. We lopen een mooi pad richting een uitzichtpunt op de kloof en verbazen ons dat het zo rustig is....blijkt onze route wel de minst gemakkelijke te zijn, dus wellicht ligt het daar aan. Spanje doet mijn conditie goed. Ik jammer steeds minder als we omhoog gaan. Wel hijgen, maar snel herstellen en weer door..

Timo beste lieve zwager, ik weet niet of jij dit leest....maar hoe kan je nou zeggen dat Ronda niks aan is!!!

Ik vind dit zo prachtig. Lijkt wel niet echt, lijkt wel AI....is toch erg dat je al zo denkt.

Nog even een selfie van opa en oma en daarna doe we nog een klein rondje stad en lopen via de andere kant van de kloof weer terug naar de bus.

Je kan er nog een wandeling doen beneden in de kloof, moet je wel een helmpje op en verboden voor honden.

Zo'n lieve hond met z'n gitaarspelende baas. Daar haal je toch je pet vol met duiten wel mee op.

Okay, we wandelen terug en ik kom tot de ontdekking dat ik vandaag nog niks gegeten heb, straal vergeten. Ik ben er trillerig van, want we hebben toch best flink gewandeld. Dus op zoek naar een supermarkt en dat valt hier op zondag niet mee. De grote ketens zijn niet open op zondag, de kleintjes liggen voor campers op onmogelijke plekken... maar richting zee vinden we er één. Gauw een klef saucijzenbroodje in mijn mik en dan op zoek naar een slaapplek. We zitten aan de kust bij Estepona en denk maar niet dat je hier een plekje vindt aan zee met de camper, de boetes worden hier talrijk uitgeschreven. We duiken wat het binnenland in en vinden een aardige P4N plek.

Het is weer zondag, dus publicatie-dag. Ongelooflijk dat we morgen de 9de week al in duiken. We willen eigenlijk nog zoveel zien, maar ik besef dat we een heleboel dingen moeten skippen. Spanje is te groot en heeft teveel bezienswaardigheden...daar heb je wel een jaar voor nodig.