Maandag 4 mei.

Heerlijk geslapen, doodstil buiten.
We rijden een stukje terug om een A.O plekje te bezoeken. Een bijzondere vind ik. Een oude tekening van Che Guevara op een wal aan de zee in Kilkee. Wie had die afbeelding niet op zijn legerjas of pukkel in zijn jonge jaren? Heb ik het over leeftijdsgenoten hè.
Che Guevara met nog wat kornuiten strandden hier na een bezoek in Rusland. Bezochten de lokale pub en raakte in gesprek met de piepjonge barman van de pub. Het klikte, ook politiek, tussen die 2. Che liet een foto achter, en jaren later toen de barman al een gevestigd kunstenaar was heeft hij die foto gebruikt voor het ontwerp dat bekend is geworden in heel de wereld. Leuk toch..

We gaan weer rijden...het landschap is hier minder mooi dan we gewend zijn de afgelopen dagen. Nog steeds mooi, maar iets minder mooi. We willen een bezoek brengen aan het natuurpark Burren, en zoeken een camping in de buurt voor een nachtje. Wasje draaien, bus kuisen, onszelf grondig poetsen ect ect....je kent het ritueel ondertussen wel. Leuke kleine camping met een fantastisch lieve oude baas als eigenaar. Het is feest in het dorp Corofin. Soort optochten en festiviteiten i.v.m Bank holliday. We gaan een kijkje nemen.

Ach het is allemaal van een soort ontroerende kneuterigheid, maar we hebben het snel gezien.
Koken een maaltje op de camping. Leuk gesprek met onze Amsterdamse buren, die ongeveer dezelfde route doen als wij.
Verder even muziek luisteren, vlogfilmpjes kijken. Leven is goed.

Dinsdag 5 mei.

Vanochtend vertrokken van deze leuk kleine camping, leuke mensen hier. Zelfs een excentriek ouder Nederlands stel, waarvan de man duidelijk dementerend was, met 2 zonen en een hond in een klein busje met z'n vieren. En dan ik maar klagen dat in mijn kont niet kan keren in die bus van ons.

We gaan de Burren bezoeken, dat is een groot nationaal park met een bijzonder soort kalksteen van al miljoenen jaren oud. Leuk ook om weer eens door het binnenland te rijden. De omgeving is lieflijk en mooi. We doen een wandeling, die makkelijk lijkt, maar door al die gleuven in het kalksteen was het toch nog pittig en uitkijken waar je je voeten neer zet.

De wandeling liep ook door een kleine groen gebiedje met een natuurlijke bron en héél veel daslook, oftewel wilde knoflook. Dat is zo heerlijk door de mosselen, door de salade, tussen een broodje met kaas. Daaraan zie ik ook dat Ierland wat achter loopt op ons wat natuur betreft. Bij ons waren het een maand geleden de hoogtijdagen van de daslook, hier is het nu net begonnen.

Niet piepen Agnes, niet piepen, hou vol....hou je staande totdat de foto gemaakt is.

Nou, het was op sommige spannende stukken na, een mooie wandeling. We rijden weer naar de kust om wat te eten ergens. Dat lukt bij het geweldig leuke restaurant Monks in Ballyvaughan. Heerlijke wijn, lieve bediening en lekker eten.

Tijd  om weer een plek te vinden voor de rest van de dag en nacht, dat lukt aan de baai van Galway. Mooie plek die we delen met nog 2 campers. Morgen willen we Galway bezoeken.

Bea vermaakt zich even wat crea en geeft daarna haar gemaakte prullaria terug aan de natuur.

Fijne plek waar je heerlijk kunt wandelen met de hond, dat komen dan ook vele Ieren doen....en allemaal heel ontspannen honden. Geen gedoe zoals in Holland vaak.

Woensdag 6 mei.

Ron en ik verschillen nogal in ochtendtemperament. Ron wil rustig opstaan, krantje online lezen, in de zon zitten, weer koffie zetten....terwijl ik in de ochtend op m'n actiefst ben. Gewend van thuis, daar ben ik ook altijd vroeg op en doe mijn dingen. Hier botst dat weleens met ons. Ik wil op pad en Ron wil met rust gelaten worden. Maar okay, in ons poldermodelhuwelijk.....tot 10 uur rustig aan gedaan deze ochtend en daarna weg. We komen er wel uit (meestal). Op naar Galway, grote parking gevonden op loopafstand van het centrum. Wat is Galway vrolijk en wat doet het allemaal gemoedelijk aan. In de binnenstad overal muzikanten op straat, en was er geen livemuziek dat klonk, dan was er wel muziek uit een pub. Verder kleurrijk en gezellig. 

De foto met het Heineken uithangbord moest ik even maken. Ron houdt erg (heel erg) van bier, behalve van het bier van Heineken. Hij had dus nooit verwacht dat juist hier in Ierland Heineken zo groot en belangrijk zou zijn. Je verwacht hier meer Guinness en Murphy's. Die zijn ook groot hier, maar Heineken is het grootst. Nu zou je als Nederlander daar juist trots op kunnen zijn....ware het niet dat het zulke smerig bier is...aldus Ron. Gelukkig voor hem ook veel prima lokaal gebrouwen biertjes hier.
Okay, we verlaten het leuke Galway en gaan een mooie plekje zoeken om te overnachten. Voordat we het weten rijden de streek Connamara in. Heel ander soort omgeving ineens, maar dat gaan we morgen verkennen. Nu even uitrusten ...en we vinden weer een fijne plek.

Ron ook zijn drone weer eens uit het vet gehaald.

Donderdag 7 mei.

Slecht geslapen, naar gedroomd...kan gebeuren.
Het weer loopt niet over vandaag, van miezer, naar regen...erg jammer want we wilden door het nationaal park Connemara gaan rijden. Toch maar gewoon gedaan. Het is hier net zoals in Schotland, je ziet de mooiste vergezichten maar kan nergens stoppen met de bus, dus geen foto's maken. Mooi en weids en ruig is het hier én opvallend dat hier de plaatsnaamborden alleen in het Keltisch zijn en niet in het Keltisch/ Engels zoals bijna overal. Door de regen en de weinige stopplaatsen rijden we er sneller doorheen dan de bedoeling is. Het stadje Clifden hadden we pas voor morgen in de planning. We gooien de planning maar om. Vandaag dus op een camping bij Clifden en morgen wandelen in het nationale park. Kunnen we daar gelijk boodschappen doen voor de komende dagen. Een best wel nikserig dagje vandaag.

Bovenstaande foto's onderweg, tussen de buien door gemaakt , in en net buiten het nationale park Connemara. De sfeer is hier weer heel anders, het is rotsachtig en meer verlaten. Geen verkaveling met stenen muurtjes zoals bijna overal in Ierland.
Okay boodschappen gedaan, en Clifden laten we maar voor wat het is, misschien morgen nog even.

Vanaf de camping maak  ik een wandeling met the Wall, die is schromelijk tekort gekomen vandaag. Het is mooi hier. We zeiden in de bus nog tegen elkaar; 'hoe kan het dan dat al die Keltische streken, zoals Schotland, Wales, Bretagne en West Ierland allemaal in het westen liggen, terwijl je zou denken dat miljoenen jaren terug, deze landen allemaal aan elkaar vast zaten'. En dan zitten we te gokken en te verzinnen hoe dat nou kan...terwijl Chat GTP het antwoord voor je klaar heeft w.s. Alhoewel het altijd goed is zelf te blijven nadenken natuurlijk. Chat GTP maakt lui en misschien wel dom. Maar is zo verrekte makkelijk.

Toch even opgezocht. De Kelten leefden eigenlijk in een veel groter leefgebied in Europa, maar zijn door oorlogen verdrongen naar de westelijk gelegen streken. Zo simpel is het dus...en mooi dat juist die verdreven Kelten naar de mooiste gebieden van Europa verdrongen zijn. Geluk bij een ongeluk

Na de wandeling koken we een warme maaltijd.

Het kleurt leuk, ziet er best smakelijk uit....maar was niet echt wel een beetje smerig. Gewoon een ratjetoe van smaken van alles wat er in de koelkast voorradig was. Currysaus, kip , noedels en een combinatie van overgebleven groente.
Ron doet een oudenmannentukkie, ik schrijf mijn website, Wally ligt voor pampus buiten...wat ik al zei, een beetje nikserige dag.

Vrijdag 8 mei.

Als een blok geslapen, dat is altijd een zekerheid als de nacht ervoor zo slecht is geweest. Vanochtend nog een leuk gesprek met een Nederlander en z'n echtgenote. Waren voor het eerst met de camper op pad zonder hun hond. Leek hen wel wat voor een keer....maar ze vonden het niks, missen hem verschrikkelijk, niks is leuk. Ook een lesje voor mij. Soms kunnen we gewoon bepaalde dingen niet omdat we Wally bij ons hebben, dus ja...we missen vaak bepaalde dingen waar hij niet mee of in mag. Toch hoort hij er zo bij en is het zo'n fijne reisgezel, dat geen haar op mijn hoofd er over peinst hem voor een paar weken naar een pension te doen. Soms 2 a 3 nachten, okay...maar langer echt niet.

Affijn, genoeg geluld weer. We hadden een wandeling op de planning vandaag vanuit Gleggan, een piepklein havendorp. Wat kan je weleens een misser maken met wandelingen via Komoot, deze was helemaal niks, ging alleen over asfalt en best veel verkeer en bewoning. Niks aan. We moeten het maar zien als een vetverbrander deze wandeling, want kilometers hebben we wel gemaakt.

De enige foto onderweg.

We eten ergens onderweg een sandwich met krab en gaan op zoek naar een mooi plekje voor de rest van de dag en de nacht. Nou en die vinden we. Prachtig.

Deze stond op P4N als fourwheeldrive plek....terwijl er, behalve een stukje onverharde en hobbelige weg, voor onze bus geen problemen waren. Snap dat je hier niet kan komen met een 8 meter lange camper, maar buscampers zonder 4x4, geen probleem. We zitten nog even uit de wind in de zon...en dan koelt het snel af hier in Ierland aan de kust. Het midges-seizoen is ook al begonnen. Gisterenavond waren ze weer talrijk, die krengen. Nu w.s te winderig, maar het is sowieso niet lekker om buiten te zitten nu.

Werkelijk nog geen flauw idee wat we morgen gaan doen, komt vaak op als piesen bij ons. Voorlopig gaan we ons zo vermaken met de ontzettend goede HBO Max serie The Pitt. We zijn fan, zó goed.

Zaterdag 9 mei.

De storm beukte flink tegen de bus vannacht. Vannochtend stralende zon, maar wel een nare koude wind. Ik dacht de bus open te gooien om Wally lekker te laten scharrelen buiten, ware het niet dat er een vos vlakbij liep, een paard en een stuk of 4 konijnen. Meneer de jager gelijk is de jachtstand...en zoefff, weg was hij. Ik wanhopig zoeken binnen naar de fluit...gevonden en daar komt hij dan hard op terug gesjeesd gelukkig.
We verlaten deze superplek, te winderig en koud en gaan via een werkelijk soms adembenemende route naar Westport. 
Zo jammer dat je het hier moet doen met foto's van de sporadische parkeerplekken, maar geloof me....schitterend was het.
Hier een kleine greep uit de foto's onderweg.

We komen aan in Westport. Daar is een pub 'Matt Molloy's, die is van Matt M, de fluitist van de Ierse folkband The Chieftains. Hij treed hier nog regelmatig op en ook andere beroemde folkmuzikanten. De pub is legendarisch. We bezoeken dit vooral om dat Margriet onze schoonzus ook low whitstle en tin whistle speelt, en die heeft uiteraard deze pub hoog op haar wenslijstje staan. De pub was dicht helaas.

We slenteren wat door Westport, aardig stadje....eten ergens fish and chips op een terras, maar het is echt koud mensen. En toch lopen de Ieren in korte broek.

Het is echt een muziekstadje Westport.

Even iets wat ons opvalt in Ierland. De leegstand van vele pubs. Lang leve Chat GTP. De reden is divers...vooral op het plattenland is het erg. Reden daarvan is dat er strengere alcoholcontroles zijn tegenwoordig en vaak zijn deze pubs alleen met de auto te bereiken. Ook is de trend tegenwoordig 'thuisdrinken', goedkoper is dan in de pub. Gevolg is dat er sinds 2006 een kwart van alle pubs het niet gered hebben. Eeuwig zonde vind ik. Het is zo'n leuk sociaal gebeuren...rijk, arm, jong, oud, alleen of in groepjes, alles zit er door elkaar.

We doen boodschappen bij een Tesco. Nou had ik daar een paar jaar terug al moeite mee in Schotland/ Engeland. Als er een super ingewikkeld en onlogisch in elkaar zit dan is het deze. Lang leve de SuperValu hier, veel prettiger.

We gaan een plek zoeken en vinden er één, bij een oude begraafplaats en vervallen kerk.

Rust verzekerd voor vannacht.

Ik maak nog een rondje met Wally. Het is hier lieflijk.

Zondag 10 mei.

Het is raar, ik weet het....maar toch sliep ik niet heel lekker naast de eeuwenoude begraafplaats. Ron lacht me uit; 'verwacht je dan zombies rondom de camper of zo?'. Nee, maar wel hoorde ik vanalles vannacht, terwijl de meneren naast me luid liggen te snurken. Okay, wat doen we vandaag? We gaan 2 A.O plekjes bezoeken en voor plek 1 moeten we via een brug naar het grote eiland Achill. Daar moet een sinds 1850 verlaten dorp zijn. We hebben tot 3x geprobeerd om in de buurt te komen, met verschillende navigatiesystemen, maar helaas...zelfs met de navigatie op de satelietstand konden we het niet vinden, dus rechtsomkeert.

Daarna rijden we naar O.A plekje 2 en dat in een enorm diep gat in de rotsgrond waar als het stormachtig weer en vloed is, je de zee zit opspuiten door het gat. Nou niet als Aagje en Ronaldinus er zijn.

Dit is het, een rustig pruttelend kolkje. Helaas...2 missers wat A.O betreft, maar het kan niet elke dag een 10 zijn. Gelukkig blijft de omgeving prachtig.
We gaan een plekje zoeken om te koken en eten, door altijd maar die harde wind aan de zee valt het niet mee. Dan maar een cracker in de bus. Ik heb ineens erge behoeft aan een rustige plek, ergens in de luwte met een riviertje, meertje, zonder die onrustige wind. Dat valt niet mee, maar uiteindelijk in het binnenland aan Lough Conn vinden we een plek. Druk momenteel met weekendrecreatie, maar redelijk windstil, dus we doen het er mee.

Zondag, publicatiedag. Tot volgende week lieve mensen.