Dat is raar, zat ik me gisteren helemaal de schompes te tikken en foto's uit te zoeken voor deze site, hélemaal in de overtuiging dat het zondagavond was. Wat doet dat reizen met je dat je geen idee meer hebt wat voor dag het is. Nou deze week wordt dan maar een verslag van 8 dagen. We vonden gisteren in Amarante een fijne plek aan een park en bij sportvelden. We staan er met drie campers.

Vannacht erg slecht geslapen, buikpijn en een ellende gevoel. Vanochtend voelde ik me als een vaatdoek en koud en rillerig. Buikgriep? Nou hadden we toch een rij-dag gepland vandaag, dus ik heb lekker al doezelend in de camper gezeten. We gaan de grens met Spanje weer over, zien weinig, een kleine wereld door de mist. We stoppen zo'n 50 kilometer van León op een erg mooi plekje bij een kerkje voor de nacht. En het is koud mensen, wat een omschakeling. Vannacht gaat het ook 5 graden vriezen.

Maandag 5 januari.

Flink gevroren vannacht, we hebben voor de zekerheid de kachel maar op 5 graden laten staan, anders gaat de bus het water weer automatisch lozen ivm vorstbeveiliging. Prachtige ochtend, met een zonnetje en het is knisperfris buiten, heerlijk.
Ook gaf de bus (voor de zoveelste keer) weer allemaal foutmeldingen aan met de accu en de verwarming. Juist nu het veel kouder gaat worden kunnen we dat echt niet hebben. Ik baal hier zo van joh, altijd dat gelazer. We zijn gaan rijden richting de Picos de Europa, daar gaan we niet helemaal in maar aan de rand ligt een groot stuwmeer bij Riano en dat wordt daar de Spaanse fjorden genoemd, nou dat willen we weleens zien. We nestelen ons op de gratis camperplaats van Riano en wandelen wat in het rond. Het is prachtig hier.

Hier snap ik de vergelijking met de Noorse Fjorden wel. Prachtig. Het doet me aan de Lofoten denken.

Hoe mooi het hier ook is, de geschiedenis van het ontstaan van het stuwmeer is droevig, meerdere dorpen o.a Riano zijn onder water gezet en hielden dus op te bestaan, ook oude Romeinse bruggen staan onder water. Een enkel hoog gelegen kerkje heeft het overleefd. Het dorp Riano is gedeeltelijk weer opgebouwd rondom 1980 op een hoog gelegen stuk. 

De nieuwe brug over het stuwmeer.

Daar staan we voor vannacht rechtsonder.

Jet had ons van de week al gewaarschuwd dat het op 6 januari, morgen dus, Drie Koningen is hier in Spanje, overal feest en alles dicht, dus proberen we hier in het dorp nog wat boodschappen te doen. Weinig keus, dus dat wordt improviseren in de keuken de komende dagen. Er wordt sneeuw en vorst verwacht deze nacht. Ron heeft gelukkig de verwarming weer aan de praat gekregen.

Een kommetje snert als avonddis past wel met dit weer, gewoon van Unox hoor.

Dinsdag 6 januari.

Zo zeg, we zijn gewoon een beetje moe van vandaag..

Vannacht dus erge kou en sneeuwen, om te zorgen dat onze bus niet al het water gaat lozen willen we dus de verwarming op 5 graden houden en dat lukte niet, dus best koud vannacht. Gelukkig na veel gepiel deed hij het wel weer vanochtend. 

En dan wakker worden in een witte wereld, zó mooi.

De camperplek waar we staan, ligt beneden in het dorp, je moet dus eerst tegen een heuvel op waar niet gestrooid is. Doen we dat? Ik ga even advies inwinnen bij de Nederlandse buren die ietsje verderop staan. Zij zitten met het zelfde dilemma. Wij zijn dus helemaal niet gewend in de dikke sneeuw te rijden. Hebben wel sneeuwkettingen bij ons. We wagen het er op en met ietwat geslip komen we boven in het dorp....vanaf daar is de sneeuwschuiver al langs geweest en wordt het wat gemakkelijker om te rijden.

Nog even een laatste blik op de Spaanse fjorden, maar nu in de sneeuw.

Het is natuurlijk ook wel weer een beetje naïef van ons om in de winter te denken dat we sneeuwloos door de Picos de Europa kunnen rijden, maar we hebben het gered en rijden langzaam door de provincie Cantabrië naar de kust. Daar een camperplaats gezocht met voorzieningen want dat is hard nodig. Valt niet mee aan deze kant van Spanje wat te vinden dat open is, maar bij het kustplaatsje Comillas ligt een camperplaats die alles heeft. Plaatsje zelf zijn we al eerder geweest( Mooi park met huis gebouwd en bewoond door Gaudí), echt de moeite waard.

Onderweg, deze kust hou ik zo van...zo groen, die diepe inhammen, het getij...

We lopen vanaf de camperplaats naar Comillas en hopen ergens wat te kunnen eten, dat lukt buiten ergens op een terras.
Ben nog steeds niet helemaal lekker, geen smaak, niet echt honger....goed voor de lijn denk ik dan maar..

Strand bij Comillas, raar tòch, 40 kilometer landinwaarts rij je in de sneeuw.

Nou is Wally overal wel een populair ventje, maar dit meisje dat in de bediening werkte, was zo razend enthousiast. Ze is wel 12x tijdens het bedienen door langs geweest om Wally te kroelen.

Twee foto's gemaakt door onze buurvrouw thuis. Ons huisje in de polder in de sneeuw...ik hoop echt dat het er nog ligt als wij thuis zijn.

Woensdag 7 januari.

Jemig wat slecht geslapen, maar wel heerlijk gedoucht voor het frisse en fruitige gevoel.
We rijden naar Santander. Niet naar Bilbao of San Sebastian. Bilbao is niet geschikt met een hond, mag toch het Guggenheimmuseum niet in...en San Sebastian zijn we al 2x geweest. Ik vroeg dus aan AI of Santander de moeite waard was om te bezoeken en kreeg als antwoord dat Santander een verborgen parel was, zeker zo mooi als de andere 2 trekpleisters, maar veel rustiger. Nou dat klinkt toch geweldig.

Nou de realiteit viel bar tegen. Ik vond er weinig bijzonders aan, nou zat het weer ook niet mee. Hoewel ik moet zeggen dat Ron wel positief was over Santander. Hoe kan je samen de dingen toch zo anders beleven.

Ik heb toch nog aardig wat foto’s gemaakt..

Je komt tijdens de wandeling overigens wel leuke 'kunstdingetjes' tegen. Ook ontzettend veel dames in een bontjas, gewoon opvallend. Is not done bij ons tòch..

We eten ergens wat lekkere pinchos met een glaasje wit en vinden het mooi geweest, dus terug naar de bus.

We gaan een slaapplek zoeken en vinden die zo'n 20 kilometer voorbij Bilbao op een picknickplaats.
Onderweg in de bus zat ik het weer voor de komende tijd eens te bekijken, in Noord Spanje en ook West Frankrijk is het de komende tijd pet, regen en wind. Wat doen we? Zetten we door, of rijden we gewoon naar huis? Als ik eerlijk ben is het wel mooi geweest, 13 weken van huis en al zoveel gezien. Anderzijds weet ik dat als ik eenmaal 4 weken thuis ben, dat het alweer begint te kriebelen.
We gaan het maar per dag bekijken. Morgen in iedergeval naar Gaztelugatxel, dat ligt hier vlakbij. Als zo vaak hier geweest in deze streek en al zo vaak dit eiland op foto's gezien, maar nog nooit geweest.

Uitzicht vanaf de picknickplek.

Ik heb het er nog niet eerder over gehad, maar in Spanje en ook Portugal heerst een plaag en die plaag heet, 'Eucalyptusbomen'. De eerste x dat wij ze tegen kwamen op een camping vonden wij ze nog charmant en lekker ruiken, maar die bomen planten zich gestadig voort, verdringen andere bomen, dus worden ondertussen gehaat hier. Ze zijn ook tamelijk ontsierend, niet mooi, weinig groen en bladderstammen.

Ik weet nog dat ik jaren terug in Wales die paarse rododendron-struiken daar zo mooi vond, en dat bleek het zelfde laken en pak....ook van die woekeraars die niet te stuiten waren en al het andere verdringen. Lijken wel mensen en volken hè..

Donderdag 8 januari.

Als een blok geslapen en vanochtend op tijd op pad om de wandeling naar Gaztelugatze te doen. Wij moesten de bus een stuk hoger en verder parkeren dan de gewone auto's en gezien dat de wandeling begint met een pad dat gestadig omlaag gaat, vrees ik alweer het ergste voor de terugreis.

Het is hier zo prachtig. Ron vindt dat we helemaal naar de capel boven op het eiland moeten. Ik werk tegen, maar laat me overhalen...dus we gaan.

Het bewijs, maar ik lach om niet te huilen.
Nee hoor, ik overdrijf....het was zwaar maar met kleine pasjes en in en uitademen lukt het Aagje wel.

We zijn ondertussen al zo vaak in het Spaanse gedeelte van Baskenland en ook het Franse geweest. Ik hou zo van deze streek, ook het eten hier. Pinchos....je kan me ervoor wakker maken. Voordat we Frankrijk weer in rijden, nog even van de grote weg af om ergens wat pincho's te scoren.

We rijden door naar Frankrijk, ook weer leuk altijd. Nu op een overnachtingsplek van Aire de Campingcar in Biarritz, niet de mooiste en druk, maar het moet maar voor een keer.

Vrijdag 9 januari.

Wat een ontzettend zwaar weer vannacht, stormen, hagel niet normaal gewoon. Dan ben ik  wel blij dat we op een veilige verharde plek staan. Vanochtend dacht ik even naar zee te lopen met Waldolala, maar bijna geen doen, zo'n storm dat het me bijna de adem benam. Wel een prachtig gezicht die beukende zee.
Wat doen we? Als we op de weer-app kijken blijft het pet aan de westkust van Les Landes de komende dagen. We gaan maar noordelijk rijden en zoeken een plek met douches. Onderweg weer ouderwets, zoals we vroeger altijd deden, een bakkie pleur uit de automaat op een pompstation genomen. Wij vinden dat altijd een prima bakkie, want wat koffie betreft houden wij niet van fratsen. Weinig open in deze streek in dit seizoen, maar in Teste-de-Buch aan het Bassin d'Arcachon is een camperplaats met voorzieningen.

Net voor we de camperplaats op willen is het ineens even droog, dus eerst even het bos in met Waldolala.

Net op tijd voor de stortbuien op de camperplek. We gaan maar koken en lezen en misschien kan ik de directeur overhalen voor een potje Scrabble.

Zaterdag 10 januari.

Als een blok geslapen, heerlijk gedoucht en we gaan eerst boodschappen doe en daarna een rondje bassin d'Arcachon rijden en hopen dat het even droog is voor een wandeling. Boodschappen bij de Auchan gedaan en overprikkelt tot en met verlaat ik die zaak. Zoveel lekkers en zó weinig ruimte in de koelkast.
We vinden een mooi plekje bij het bassin met een strandje en wandelpaden. De zon schijnt even dus wandelen we een rondje.

Net op tijd een rondje gedaan met Wall, voordat de stortbuien weer beginnen. 

We duiken een restaurant in en eten er er verrukkelijk.

We zijn een beetje te volgevreten om nog veel te doen na het eten en zoeken een camperplek in de buurt. Op een gedoogplek in het bos in Le Grand Crohot staan we. Er staan hier wat paradijsvogelbusjes met geloof ik per bus wel 5 honden. Feest voor Wally, ware het niet dat hij belaagd werd door al de intacte reuen, we hebben hem uiteindelijk naar binnen moeten halen. Het is droog, dus ik maak nog een wandeling in het bos met Wally...morgen als het droog is maar naar het strand.

De plek voor vannacht. Niet verkeerd, je mag hier 48 uur staan. 

Zondag 11 januari.

Gisterenavond deed voor de zoveelste keer de verwarming oin de bus het niet...en het was verrekte koud. Oplossing was om de pizza-steen van de Cadac op het gas te leggen en zo proberen de bus warm te krijgen. Dat lukt ten dele, wel met 3 truien en een jas aan. We hebben naar de film Nuremberg gekeken. Erg goed en ook erg met een boodschap aan deze huidige en angstige tijd. We gaan eerst naar het strand vanochtend. Prima plek waar we geslapen hebben.

Heerlijk altijd die stranden in Les Landes...zo stil, zo lang.

We gaan weer een stuk noordelijk rijden, doen boodschappen en kopen een klein elektrisch kacheltje, dat betekent wel dat we dan op plekken met stroom moeten staan en niet meer zomaar in het wild. Het moet dan maar.

We rijden tot aan Soulac sur Mer en daar is een betaalde camperplaats met stroom, ware het niet dat deze camperplaats gesloten is, maar het hek staat wel open. Je kan er dus staan, maar de voorzieningen doen het niet. Het is eigenlijk zo'n geweldige plek, direct aan zee dat we hopen dat we onze gewone verwarming weer aan de praat krijgen, en dat lukt zowaar....dus we blijven.

We koken en eten buiten in de zon. Ongehoord heerlijk en niet meer verwacht deze reis.

We zitten ondertussen niet meer in Les Landes, maar in de streek Medoc, van de goede Bordeaux wijnen, weet je wel..

Morgen als het mooi weer is blijven we hier en anders varen we hier over naar Royan (waar Ron zijn mobiel een paar jaar terug gestolen is).
We gaan morgen de laatste reisweek in. Ik ben er dubbel in...soms wil ik linea recta naar huis, maar op zo'n heerlijke dag als vandaag wil ik best nog even blijven. We laten het afhangen van het weer en de mentale stemming.