Prima nacht, leuke plek...op naar Dublin nu.
Als ik heel eerlijk ben had ik dit net zo lief overgeslagen. Zo'n grote drukke stad, en dan zoeken naar een geschikte parkeerplaats, bah! Maar wat doe je in een poldermodelhuwelijk...je schikt je soms. Ron wilde n.l heel graag. Ik blijf steeds zeggen dat zulke grote steden veel leuker zijn als je de fietsen bij je zou hebben, dan kan je een eind buiten de stad parkeren en rustig aan de meeste bezienswaardigeheden op de fiets doen, met de hondenkar erachter voor Wallemans natuurlijk. Helaas hebben wij met de bus een ernstig overgewichtsprobleem, dus fietsen meenemen is uitgesloten, te voet dan maar.
Ik heb een wandeling gedownload via Komoot en die gaan we volgen, althans dat was de bedoeling. De wandeling begint in de wijk Temple Bar en het is zo leuk, daar dat we daar eigenlijk 3 uur lang rondgelopen hebben. Even een oversteek gemaakt naar de andere kant van de rivier...maar dat was weer zo 1000 en 1 stadsachtig dat we snel weer terug gegaan zijn naar de andere kant. 

De eerste foto maak ik van dit en voel gelijk de Franse sferen...heerlijk, mis ik best hier in Ierland.

Sinead o'Connor op de muur in deze gezellige wijk, vol met oude pubs en hordes mensen en ratelende rolkoffers over de keitjes. Het leek soms Amsterdam wel op een zaterdag. Je ziet aan de opstootjes mensen en jongeren precies waar de bekende TikTok plekjes zijn. Bij sommige pubs gewoon drommen mensen voor de deur.

We eten ergens wat op een terras van een leuk uitziend restaurant, maar helaas was het bar en boos, zo slecht het eten. Je moet hier soms wel een hele hoop peper en zout over het eten strooien om nog enigszins wat smaak aan te krijgen. Nou zijn wij natuurlijk heel beperkt met Wally, we moeten echt buiten kunnen zitten, dus de keus is beperkt. Hoop dat het straks in Wales/Engeland wat beter is. Wat klinkt dit verwend hè...maar ik/we houden nou eenmaal van lekker eten, is meestal ook gewoon een onderdeel van de vakantie. Wat dat betreft is Spanje en Italië echt fijn...oh en Oostenrijk ook, maar ja daar durven we niet meer doorheen te rijden met ons overgewicht (ook van onszelf hoor) Daar worden regelmatig campers van de weg gehaald met overgewicht.
Okay, we zijn afgepeigerd van het lopen en de (gezellige) drukte en rijden naar de haven waar morgenochtend onze boot vertrekt. Je mag daar overnachten en dat doen we dan maar. Wel een ontzettende herrie hier, hopelijk minder vannacht.
Weinig foto's gemaakt in Dublin zie ik...te druk met rondkijken. Leuke stad, waarvan me maar een fractie gezien hebben.

Dinsdag 19 mei.

Was niet bepaald een rustige nacht in zo'n een drukke haven. Alarmen gingen er af en een komen en gaan van w.s havenarbeiders.
Eerst nog een lekker stuk met Waldola gelopen vanochtend, zelfs los...dat is wel goed geregeld hier in de haven. Wij waren er helemaal van overtuigd dat Wally mee op het dek mocht op de ferry van Stena Line...maar dat was dus niet zo. Hij moest in een kennel. Nou echt niet, dat trekt hij niet, dus dan maar terug in de camper...en wij dachten even naar boven te gaan, wat te eten en dan ook weer terug naar de camper te gaan. Nou, dat bleek dus niet te mogen. Onder begeleiding van een bemanningslid mochten we even kijken of alles goed met ,m was en dan direct weer naar boven. De hele boot krioelde van de mensen...en omdat wij als laatste  boven kwamen , konden we nergens zitten. Ja heel krap, tussen 2 tafels waar al mensen zaten in. Man, man wat druk op die boot, krijsende kinderen, overvolle lounges. Ik werd er kriegel van. Wij dachten echt een luxe overtocht te maken...maar dat oude vrachtschip waar we vanuit Frankrijk naar Ierland voeren was zoveel relaxter, rustiger...en ouderwets jaren 80 sfeertje. Maar we zijn in Wales nu. Gelijk boodschappen gaan doen en een plek gezocht op een luxe camperplaats. Leuke plek, heel hondvriendelijk met een uitrenveld voor de hond en zelfs een hondendouche, dus Wally was de Sjaak...eindelijk al die honderden handen die hem geaaid hebben uit zijn vacht gewassen. We moeten nog even een planning maken voor de komende dagen...doen we zo, tijdens het bestuursoverleg.

Pa en Moe hebben grotendeels buiten op het dek gezeten. 

Woensdag 20 mei.

Prima geslapen, echt een geweldige camperplek met alles wat je zo nu en dan eens nodig hebt. We gaan rijden richting Snowdonia, niet dat we dat persé willen, we zijn hier tenslotte een jaar of 12 terug uitgebreid geweest met Sjors toen nog. Ook was de laatste vakantie die ik met mijn ouders deed als 17 jarige was naar Wales/Snowdonia. Het is mooi hier en toch direct zo anders dan Ierland. Nog veel oude boerderijen, cottages, en herenhuizen hier van het leisteen dat hier al eeuwen gedelfd wordt. We stoppen in Betws-y-Coed, zo'n beetje het meest toeristische plaatsje hier. Ik ben hier met mijn ouders geweest en ook met Ron....en laat die nou niks herkennen hier, ik ook niet overigens. We wandelen wat rond, het is druk, veel outdoorwinkels, veel wandelaars, maar een leuke sfeer. We genieten er beiden van. Ook overal bordjes 'Dogs Welcome', dat stemt ook vrolijk. Veel terrasjes, eigenlijk alles wat we zo misten in Ierland. 
De aandacht die Wally weer kreeg was niet normaal, soms gewoon opstootjes, terwijl hier iedereen bijna loopt met een hond. Nee, ze moesten allemaal door Wall zijn net gewassen haar kroelen. En weet je, ik snap het van Wally, die zwiepende staart, die vriendelijke uitstraling, die lekkere vacht. Tòch vond ik Sjors veel knapper, statiger...ook altijd vrolijk, zwiepende staart, maar die werd nooit zoveel aangehaald. Had toch een wat een minder toegankelijkere uitstraling.
We eten wat op een terras en gaan terug naar de parking.

Wally met z'n 'ik zie schaapjeshouding', dat betekent voor ons dat we hem heel goed in de gaten moeten houden.

Creatieve manier op het plastic dopjes probleem op te lossen.

Ook zie je hier weer bloemrijke tuinen, begroeide gebouwen.

Het leuke stationnetje van Betws-y-Coed

Mooie kerk met houten plafond.

We gaan op zoek naar een overnachtingsplek. Dat lijkt hier wat moeilijker te gaan dan in Ierland. Zal ook te maken hebben met dat Wales een drukbezocht populair gebied is, maar we vinden wat voor vannacht.

In the middle of nowhere met als enige buren schapen, dus Waldolala weer in de smiezen houden.

Donderdag 21 mei.

Guur, stormachtig en regen vanochtend. Toch op pad voor een flinke wandeling, maar ik heb al snel de moed laten zaken. Niet leuk, niet gezellig met dit weer. Dus rechtsomkeert weer terug naar de bus en gaan rijden met de navigatie op Hay-on-Wye dat is een grensstadje tussen Wales en Engeland. Bekend als boekenstad van Europa. De route was prachtig, niet spectaculair, maar lieflijk en mooi. Opvallend veel leuke cottages en huizen met bloemrijke tuinen onderweg. We stoppen ergens onderweg om alsnog te wandelen.

Het jonge groen van de dennebomen.

We maken weer een stop om te lunchen, bij een ouderwetse Brewery...en het bier/ale smaakte fantastisch volgens Ron, we aten er trouwens ook niet verkeerd.

We zijn overigens in het stadje Bishop, dat 5 kilometer over de grens van Wales ligt. Onze route slingert een beetje door het lieflijke grensgebied.

Smalle straatjes hier, waar we uiteindelijk bijna klem kwamen te zitten. Transpirerende bilspleet(ik) en met behulp van de lokale winkeliers konden we onze weg vervolgen. P4N plekje gezocht, waar bij de reviews stond dat de weg zo smal was, dat je echt geen tegenligger tegen moest komen, want dan kan je achteruit terug. Tja...wat wil het geval, een tegenligger....
We zijn uiteindelijk op de plek van bestemming aangekomen en die is het waard. Mooie plek voor ons alleen en zo nu en dan een auto met mensen die met hun hond gaan wandelen. We zitten lekker buiten, werd weer eens tijd zeg.

Ondertussen is het flink warm geworden, broeierig gewoon. We gaan dit weekend de 30 graden halen hier en het is ook nog Bank-holiday, dus druk, druk, warm, warm.....even een plan maken voor de komende dagen.

Vrijdag 22 mei.

Wat een ontzettend leuke plek was dit. Zo nu en dan een hondenuitlater , allemaal gelijk een praatje en wensten ons een rustige nacht and pleasant stay. Kom daar in Nederland maar eens om. Vanochtend een mooie wandeling gemaakt, oftewel á great walk in the country'. Dat het vandaag warmer zou worden wist ik, maar zó warm. Ik stond halverwege de wandeling al in de sproeistand en dat is de hele dag niet meer goed gekomen. Maar prima wandeling.

Pa en Moe rusten even uit.

Ook Wally heeft het warm..

Na de wandeling gelijk door naar Hay-on-Wye gereden, een beroemd boekenstadje...en inderdaad een stadje uit een boekje. Beeldschoon, maar ontzettend druk, mede doordat hier een groot festival plaats vindt de aankomende dagen. Nog even opgezocht wat er zoal te zien en te horen zou zijn, maar ons iets te spiritueel. Dat zagen we overigens al aan de types die hier rondhingen.

Alle terrassen zijn overvol, of in de felle zon, dus we duiken een oude pub in. Heerlijk koel en nog een verrukkelijke salade op ook.

Tja...en dan gaan we eerst boodschappen doen voor de komende dagen, en we moeten nodig naar een camping of camperplaats met voorzieningen, maar het is Bank Holliday, dus druk, want ook de Engelsen kamperen graag. Na 1 mislukte pogingen komen we terecht in Ross-on-Wye en daar is een soort camping, althans heel gemoedelijk soort camping, op 3 grote velden zijn er kampeerplekken met een container met sanitair. Meer hebben we niet nodig....en daar was gelukkig nog een plekje voor ons. De beheerder houdt speciaal wat plekken vrij voor reizigers zoals wij, die niet gereserveerd hebben. We staan hier prima op het gras en doen hier maar gelijk 2 nachten .

Voor het eerst zo'n lekkere zachte avond dat we tot laat buiten zitten..

Zaterdag 23 mei.

Heerlijk geslapen met alle ramen open. Opvallend is het dat hier op de camping heel veel groepen jongeren staan met tentjes. Dan verwacht je overlast...maar niks van dat. We verbazen ons echt. Een groep van zo'n 15 jonge mensen staan tegenover ons. Ze koken, doen spelletjes en zijn gewoon stil na 23 uur. 
We komen vandaag tot de ontdekking dat deze camping wel heel erg prettig is. Bijzonder aardige eigenaar, die kwam vragen of het niet te druk was voor ons. (zien we er zo belegen en onverdraagzaam uit?) Je kan hier heerlijk wandelen met Wally langs de rivier, het stadje is op 5 minuten lopen en de camping is erg prettig. Waarschijnlijk gaan we er morgen nog een nacht aan vast plakken en dan na maandag weer lekker vrij staan ergens. De hitte valt mee vandaag..

Felgekleurde , maar heerlijk zoete aardbeien als ontbijt.

We wandelen wat met Wally langs de rivier de Wye..

De camping..

We fröbelen wat mini-waterverfplaatjes in elkaar.

En we zijn druk aan het cadaccen buiten..
Vanmiddag proberen weer wat te lezen. Valt niet mee zonder goede bril, alhoewel ik ook steeds meer last krijg van mouches volantes, dat zijn dwarrelende vlekken voor je ogen. Thuis toch eens naar een oogarts, ik wil zo graag lezen, maar het zo vermoeiend zo.

We horen ergens live-muziek vandaan komen en gaan op zoek. Gevonden en het was net afgelopen. Wat een bijzonder gemoedelijke sfeer hangt hier. Ik vind het net alsof je door een Engelse serie wandelt.

We zitten weer tot laat buiten. Ik hebt deze keer (nipt) gewonnen van Ron met Scrabble. Ik verbaas me erover dat ik Ron weet over te halen met een spelletje doen...maar weet de juiste tactiek ondertussen. Niet vragen , gewoon pakken en beginnen. Jouw beurt Ron...en dan doet hij zonder protest mee.

Zondag 24 mei.

Eerst boeken we nog een nacht bij, ongekend voor ons...3 nachten op een camping, maar het is hier zo heerlijk. Daarna gaan we voor de hitte even het stadje bekijken. Erg leuk and typical British.

Ik moet er gewoon aan wennen, maar bijna bij elke pub, restaurant en winkel staan dit soort borden. Ze moeten wel, want het lijkt echt of iedereen hier één hond, of meer heeft. Op de camping ook, lopen gewoon los, geen enkel probleem. Wally niet helaas, die duikt elke tent en camper in.

We zijn vroeg en nog niet onbeten, dus geven we ons over aan een full continential English breakfast. Zo die zit erin en als het goed is kunnen we er weer tegen tot vanavond. Die black pudding kreeg ik niet weg. Gebakken bloedworst...ach jasses.

We lopen weer terug naar de camping , zitten, lezen en internetten wat, tot het te warm wordt. Lopen naar de rivier, zwemmen wat, zitten even in de zon en weer terug naar de camper. Tis een verschrikkelijk lekker en lui dagje.

Laatste aanblik op Ross-on-Wye. We spraken diverse mensen op de camping en die zeiden allemaal hetzelfde. Deze plek, is echt zo'n plek waar je uiteindelijk weer naar terug wilt. Sommigen hebben ook al voor volgend jaar gereserveerd. Nou, ik snap het...niet dat wij dat doen, maar een geweldige plek.

Tot volgende week mensen. We vertrekken morgen naar de Cotswolds en verder zien we wel.